23 Nisan Ulusal Egemenlik ve çocuk Bayramı, bu sene de resmi törenlerle kutlandı. 
Çocuklar şiirler okudu, ulusal egemenlik yani halkın egemenliği konularında hamaset nutuklar söylendi.
Ne yazık ki Türkiye’de ne halkın tam anlamıyla egemenliği vardır ne de çocuklar bayram havasındadır.
Bu ülkede bayramsız bayramın ne olduğunu bilmeyen çalışan çocuklar vardır.
Batman’da her yerde çalışan bir çocuğa rastlarsınız.  Ayakkabı boyacılığı yapıyorlar, kalem sakız, mendil satıyorlar.

**
Çocuklar,
Size gerçek ve kısa bir öykü anlatayım:
Ömer (10)  ile Emin(8) iki kardeş.  Ömer- Emin Erkmen kardeşler ilkokula gidiyor.  Okuldan arda kalan zamanlarında ise ayakkabı boyacılığı yapıyorlar. Aslında pek de yabancısı olmadığınız bir öyküdür.
Beş kardeşler.  Babaları işsiz. Anne- babaları genelde mevsimlik işçi olarak çalışıyorlar.  Şimdi iş olmadığından işsizler.  Yaz ve sonbahar aylarında Batıya fındık toplamaya gidiyorlar.
Ömer’in ve kardeşi Emin’in fotoğrafını çektim.
Ömer’e birkaç soru sordum:

Ömer, bir gününü anlatır mısın?
Ömer- sabahçıyım.  Sabah erken uyanıp okula gidiyorum.  Okul öğlen bitiyor.  Eve gelip yemek yiyorum. Boya malzemelerini alıp çıkıyorum.

Günde ne kadar kazanıyorsun?
Ömer- İki ve ya üç milyon…

23 Nisan nedir?
Ömer- Bir şey bilmiyorum.

Çocuk bayramı?
Ömer- Evet, sabah ( Pazar günü, 22 Nisan, konuştuk) bayraklarımızı alıp okula gideceğiz.
Ömer için bayram bayrakları alıp okula gitmektir. Diğer günlerden hiçbir farkı yok.  Tek farkı o gün ders işlememeleri… 
**
Ömer, ‘Bunlar gazetede mi çıkacak abi’, diyor. 
Evet, diyorum.
‘ Abi, biz çok fakiriz bize yardım edecekler mi?’
İşte bütün mesele bu!
Yorum gerektirmeyecek kadar acık…

**
Çocuklar,
‘Çocuklar geleceğimizdir’, diyoruz ama geleceğimiz belirsizdir. Her an ne olacağı belli olmayan bir coğrafyada yaşıyoruz.
İnsanların boğazları kesiliyor, vatanı sevgiden temizlemek isteyenler tarafından.
Geleceğimiz savaşlara yatırılıyor.
Her gün insanların rant politikaları uğruna öldürüldüğü bir coğrafyada yaşıyoruz çocuklar.
Bayramsız yaşıyorsunuz aslında.  Bayramlar, resmi yürüyüşlerden ve ‘protokol kutlamalarından’ ibarettir.  Siz bakmayın bayram öncesinde belirlenen ‘ Bayram tüm yurtta coşkuyla kutlandı’ manşetlerine.
Sokaklara bakın, hangi coşkuyu göreceksiniz.  Yedi yaşında çalışmak zorunda kalan çocukların olduğu bir coğrafyada hangi coşku olur?
 Sokakta dilenen, çalışan çocuklar gördüğünde ‘Bunlara, para vermeyin, alıştırırsınız’, diyenlerin sistemi sorgulamadıkları ve anne-babaları suçlu görenlerin çoğunun sizi ‘kurtaracak’ olan ‘solcu’ların olduğu hilkat garibesi bir memlekette yaşıyoruz.
Her şeyin para olduğu ve çocuklara güzel günler vadeden düzen muhaliflerin bile düzenden daha düzenci kesildikleri ne olduğu belirsiz ucube bir çağda yaşıyoruz çocuklar.
Her ne kadar bir zamanlar Nazım Hikmet’in inandıklarına şimdi inanmayanların nostalji diye  Nazım Hikmet’in şiirlerini okusalar da biz inanarak okuyalım. Güzel günleri ne zaman göreceğimizi bilmiyorum ama güzel günleri hak ettiğimize inanıyorum.
Nazım Hikmet’in şiiri anlatsın duygularımızı, sevgi ile kalın çocuklar.

Güzel günler göreceğiz çocuklar
Motorları maviliklere süreceğiz
Çocuklar inanın, inanın çocuklar
Güzel günler göreceğiz, güneşli günler
Motorları maviliklere süreceğiz
Hani şimdi bize
Cumaları, pazarları çiçekli bahçeler vardır,
Yalnız cumaları, yalnız pazarları
Hani şimdi biz
bir peri masalı dinler gibi seyrederiz
Işıklı caddelerde mağazaları,
Hani bunlar
77 katlı yekpare camdan mağazalardır.
Hani şimdi biz haykırırız
Cevap:
Açılır kara kaplı kitap: Zindan
Kayış kapar kolumuzu
Kırılan kemik, kan
Hani şimdi bizim soframıza
Haftada bir et gelir
Ve çocuklarımız işten eve
Sapsarı iskelet gelir
Hani şimdi biz
İnanın, güzel günler göreceğiz çocuklar
Güneşli günler göreceğiz
Motorları maviliklere süreceğiz çocuklar
Işıklı maviliklere süreceğiz
Çocuklar inanın, inanın çocuklar
Güzel günler göreceğiz güneşli günler
Motorları maviliklere süreceğiz
Nazım Hikmet

Avaşin Yorulmaz