Gerilla ve Mahmur kampında gelen grupların ardından başlayan tartışmaları ilgiyle izliyorum.
Öyle anlaşılıyor ki Kürdün varlığını kabullenmek veya Kürdü sevmek, ona insan muamelesi yapmak Türkiye’de bir hayli zor...
Bir kaç gündür gerek Kürd gerek Türk kamu oyu bir şaşkınlık içinde. Neler oluyor veya oluyordu? 

Irkçı düşünen bir çok insan gelişmeleri içine sindiremedi. Sadece Türk tarafından değil aynı zamanda Kürd tarafı da, PKK’nın yaptığı her şeyi, attığı her adımı peşin “yanlış” görenler veya “milliyetçi” geçinenler da sindiremediler...
Tartışmalar daha ziyade Türk tarafı ve basınında yoğunlaştı. Öyle anlaşılıyor ki hiç biri bu gelişmeyi içine sindiremedi. Kürdler ise ağırlıklı olarak “şaşkınlık” içinde olacaklar ki, sessiz kalmayı tercih ediyorlar veya sürece bir “zarar” gelmemesi için “susuyorlar”
19 Ekimden beri gelişmeleri nerdeyse saniye saniye izlemeye çalışıyorum. Doğrusunu isterseniz bende ilk başta anlamakta zorlandım. Neler oluyordu? anlam vermekten, nasıl algılamamız veya yorumlamamız gerektiğini çok kestiremiyordum. Çünkü tek yönlü değerlendirmek sadece yanılgıya götürürdü. 

Şimdiye kadar devlet gördüğü yerde hiç sorgulamadan “imha” ettiği ve genel anlamıyla “öldürülmeleri gereken canavarlarmış” gibi gösterdiklerini bu sefer “şefkatli” bir şekilde karşıladı ve kısa bir süre “sorguladıktan” hemen sonra serbest bırakmasının anlaşılır bir yanı yoktu. Bu devlet tarihinde görülmemiş bir ilkti en azında Kürdler açısında. Bunu Türklerin ırkçı kesimleri PKK’nin “zaferi” devletin “yenilgisi” olarak yorumluyordu.
Diğer tarafta PKK’yi sevmeyenler veya ona karşı olanlar ise bu gelişmeleri “teslimiyet” olarak yorumluyordu.

Evet, bu iki görüş de bir birine çok ters ve uç iki noktadır.
Ben bu iki noktayı da göz ardı ederek esas okuduğum veya gördüğüm bir resmi sizinle paylaşmak istiyorum.

O resmin adı özgürlüktür. 
Esas bence görülmesi gereken Kürd halkının özgürlük istemidir. Öyle net bir resim ki bu, kim ne derse desin veya ne yaparsa yapsın, bu resme sevdalanan Kürd halkı hiç bir şeyi görmek istemiyor. 

Bu noktada ne derseniz deyin, değişen hiç bir şey olmayacak, yani Kürdler özgürlükle tanıştılar ve artık onu bırakmayacaklar. Gördüğünüz gibi hem savaş zamanından hem de barış zamanından Kürdler var olduklarını haykırıyorlar. 

Tam bu noktada durup düşünmenin zamanıdır. Gerek devlet gerekse PKK bunu çok iyi okumalıdır. Ne PKK Kürd halkının isteklerini göz ardı ederek bir şey yapabilir nede devlet artık bu saatten sonra PKK ve Kürdleri bir birinde ayırabilir. 

Kürdler onurları kırılacak bir şey istemiyorlar, özgürlüklerini onurluca istiyorlar. Bundan da korkulacak bir şey yok. Devlet neden bu kadar panikledi anlaşılması çok zor!
Ne yaptı Kürdler? Sadece Özgürlük haykırdı.

Devlet yetkilileri bu resim karşısında dehşete düşmüş olacak ki eski söylemlerine sığınmaya, Kürdleri tehdit etmeye başladı.

Unutmayın özgürlük başka bir şeye benzemez, insan tadına vardı mı bir daha asla ondan vazgeçmez ve Kürdler ilk kez küçük de olsa özgürlükle tanışıyorlar...
serifkap@googlemail.com