Çocukları neden öldürüyorsunuz? Onlar daha bilmiyorlar dünyanın neden bu kadar kirli olduğunu. Dünyayı büyüklerin kirletip savaş alanına çevirdiğinden habersizler.
Onlar daha çocuk, her şey kendi dünyalarındaki gibi tertemiz, çıkarsız, hesapsız görüyorlar... Nasıl kıyıyorsunuz? Hangi yürek ve vicdana sahipsiniz? Sizleri bir anne büyütmedi mi? Nasıl bakabiliyorsunuz annenizin gözlerine...

Bu savaşta çocukların ne günahı var? Öldürdüklerinizin hangisinde silah vardı veya “ölü” ele geçirildikten sonra üzerlerinde hangi silahlar bulunuyordu ya da ele geçirildi? Bu çocukları hangi kavramlarla anıyorsunuz? “Terörist mı?” “İmha mı edildi” ya da “etkisizleştirildi mi?” Esasen bu konularda birer basın bildiri yayınlayıp kamuoyu aydınlatırlarsa önemli “develetimiz ve büyükleri” için iyi olurdu. En azında benim gibi “cahil” insanların bu merakları da giderilmiş olurdu, hazır “barış sürecine” girilmişken! diğer bir söylemle Türkiye “demokratikleşiyorken. Üstelik Türkiye yeniden “keşif” ediliyorken Kürdler tarafından, Atatürk’ün bütün ideolojik “sempatiliği” üzerindeyken.

Evet, Ceylan öldürülürken yakınında bir orak vardı, onu kameralar göstermişti. Yani suç  aleti ele geçirilmişti. Uğur’un ayağındaki terlikler “terörist”çeydi ...
Öldürülen hangi çocuk bu savaşta daha çok “asimetrik düşman” olarak devletin bekaasına karşı gelecekte, kullanılacaktı veya rollü daha büyüktü?   

Söyleyin annelere- babalara, çocuklara sahip çıksınlar, bu savaş çok kirlendi. Diyeceksiniz ki bütün savaşlar zaten kirlidir, evet doğru bütün savaşlar tepeden tırnağa kirlidirler. Ama Kürdistan’da süren savaş artık savaşın ötesi bir noktaya taşınmış durumda. Bakmayın Kürdlerin sahipsizliğinden kimsenin sesinin çıkmadığına. Bu çocuk kırımı, katliamı dünyanın herhangi başka bir yerinde olsaydı, kıyametler kopardı.

Çocukların böylesine pervasızca katledilmeleri bana yeni bir konseptin ilk adımları olarak görünüyor. 

1992 yıllından beridir Kürdler ve Devlet arasındaki savaşı bir şekilde günü gününe izlemeye çalışıyorum. Edindiğim izlenimlerden hareketle o yıllarda yapılan ateşkesler ve atılması düşünülen “adımların” ardından gelen “faili belli” cinayetlerle Kürdlerin en seçkin insanları devletin en yetkili mercileri tarafından resmen alınan kararlarla bertaraf edilmeleri dönemiyle çok örtüşüyor yaşadığımız son süreç diye düşünüyorum. Kısa bir süre içinde onbinlerce insan sokak ortalarında öldürüldü. Korku sokağın tek egemeni oldu. Devlet, Kürdün özgürlük isteğine karsı “sokak korkusuna” sığındı. Sakın çocukların öldürülme hikayeleri de şu meşhur “açılım” paketinin ardında gündeme gelen yeni bir konsept olmasın mı? 
En tehlikeli hükümet Kürdler açısında Tansu Çiller hükümetiydi fakat o dönem bile savaş bu denli çocuklara yönelmedi.  

 Devlet ne zaman Kürdler için bir şeyler düşünse beni hep korku sarar. Hep tersi şeyler oluyor. 

Bu çocukların öldürülmelerinin  gerekçesi olamaz ve hiç bir gerekçe haklı değildir. Ve hiç bir şey bir çocuğun bakışlarındaki masumiyetten daha öncelikli olamaz.. Hiç bir ülke bir çocuğun yaşamından daha kutsal değildir. Bu apaçık  çocuk katliamına dur demek vakti geldi ve geçiyor  bile. Birazcık vicdanı olan çocuk cesetlerine seyirci kalamaz, kalmamak zorunda.

Ne zaman dur diyeceksiniz, sıra sizin çocuğunuza geldiğinde mi? unutmayın o zaman çok geç kalmış olacaksınız. ne yapacaksanız şimdi yapın. yoksa vicdanınız ve çocuk cesetleri ile baş başa kalırsınız.

serifkap@googlemail.com