Bunlar kesinlikle insan olamazlar. Kesinlikle insanlarla bir arada yaşamamalılar. İnsanın bunlarla aynı topraklarda yaşıyor olması, aynı havayı tenefüs etmesi, insan onurunu kıran bir davranış, duruştur ve dahası bunlarla bir arada yaşamayı önerenlerle de aynı konumdadırlar.

Şimdi ben bunları yazıyorum diye birleri beni milliyetçilikle suçlayacak ama umurumda değil. Ben bu tür insani davranış biçimlerine sahip olmayan yaratıklarla aynı koşullarda ve beraber yaşamayı asla düşünmüyorum.

Sanırım neden bahsettiğimi anlamışsınız. Evet Hakkari’de on dört yaşındaki çocuğun kafasına ellindeki uzun namlulu silahın dipçiği ile vahşi gibi vuran o özel timden bahsediyorum. 

Büyük bir ihtimal yarın devlet erkanı bir ağızda “bunlar münferit” olaylar veya hiç bir şey olmamış gibi davranacaklar.

Hiç kimse çıkıp şunu söylemeyecek “esasen bütün kürdler düşmandır” böyle bir cümleyi  kimsenin kurmasına da gerek yok ayrıca. Bence her şey acık ve ortadadır. Devlet ve dolaysı ile Türkiye Cumhuriyeti içinde hiç bir koşul altında bir Kürdün kendi adına yasama şansı yoktur ve asla da olmayacak. Bu şansı Kürdlere vermeyecekler.

Bir devlet veya bir yönetim, iktidar çocukları öldürecek kadar gözü dönmüşse, asla iflah olmaz demektir.

Bu kaçıncı olaydır bilmiyorum ama bildiğim bir şey var ki, sıkça tekrarlanan, bir tür yarış, “ben daha iyisini yaparım” türünde moda olmaya başladı ekranlar karşısında çocukları öldürmek, onlara işkence yapmak. Hepside kısa bir tepkinin ardından unutuluyor gidiyor. Geriye o travmayı yaşayan aile ve o işkenceye maruz kalan çocuklar kalıyor. Tabi birde bunların bu acıları üzerine bir çeşit “pazarlık” yapanlar.

Bu devlette bir şeyler bekleyen beyhude, politikacıların kendilerine tekrardan dinlemelerini öneriyorum. Birde anlaşılmaz bir şekilde durmadan “bir şeyler olacak” iyimserliğini yaymaya çalışan bir takım yazar ve çizer takımının da bunları iyi okuması gerekiyor.

Bunu devletin bir kanadının diğer kanadı egemenlik altına alması veya engellemesi ile de açıklamak safdillik olur. Esasen Kürdler söz konusu olduğunda hiç birinin diğerinden farkı yoktur.

Siz bu Kürd çocuklarını vurmakla Kürdleri bir kat daha kendinizden uzaklaştırıyorsunuz. Gerçi sizin Kürd gibi bir derdiniz yok esas itibarı ile, daha çok size umut bağlayan Kürdü hayal kırıklığına uğratıyorsunuz.

Birde bugün 23 Nisan, sözde çocuk bayramınız. Doğru, Türk olanların bayramı, Kürdün ise ölüm günü.

Hakkari de kafasına dipçikle vurulan çocuk değildi, devletin resmi dilindeki Kürd gerçekliğiydi. Kafasına vurulan Kürd halkının kendisiydi. Kürdlerin “Atatürk Kürdlere özreklik istiyordu” söylemine karşılık, resmi ağzın Kürdlere cevabı “evet, Atatürk’ün  Kürdü algılaması budur” deyişidir.  

Bu vahşete gözlerini kapatan, görmemezlikte gelen asla ve asla insan olamaz.

serifkap@googlemail.com