Yalan-dolan makinesi, kara imaj çalışması, Kürtlere karşı işlemeye devam ediyor. Türk medyası, özellikle de AKP'nin havuzundan şerbetlenen medya her gün yeni bir yalanla çıkıyor. Resmen Kürtlere tuzak kuruyor, pusu atıyor. İlk önce acaba birkaç tuğla çekebilir miyiz diye düşündüler.

BDP yöneticilerine atfen yalan manşetler attılar. Söz cımbızladılar. Onların istediği gibi konuşsunlar diye yer yer rüşvet teklif ettiler, bu tutmayınca şantaja başvurdular. Kafaları karıştırabilir miyiz diye düşündüler. Tek bir tuğla çekemeyince bu kez BDP'yi tümden boykot ettiler. Ve kara propagandaya başladılar.

Adam yerine koymadıkları, kendisini dahi temsil etme yeteneği olmayan, müzmin, beceriksiz, yakınmacı, yaşadığı mutsuzluğu PKK ile izah etmeye kalkan 'karşıtları' cepheye sürdüler. Sürüyorlar.

Ancak Kürt halkı bu tiplere prim vermiyor. Vermez de. Çünkü Kürt halkı AKP'nin eteklerine yapışmış, oradan şerbetlenen, dost sohbetlerinde 'büyük laf' ve dedikodu etmekten başka hiçbir iş yapmayan bu tiplerden bir şey çıkmayacağını biliyor da ondan.

Şimdi son günlerde ne kadar etiketli ve etiketsiz tip varsa Kürtlerin boykot iradesini kırmak için pazara sürülüyor. Gazete sayfaları, manşetler ve ekranlar, çoğu da dört kelimeyi bir araya getiremeyen bu tiplere açılıyor.

Türk basını bir kısmı kendi ceketiyle, kendi gölgesiyle kavga eden bu tipleri bir araya gelmeleri için, hatta örgüt kurmaları için öncülük ediyor. Teşvik ediyor. BDP'ye, Kürt Özgürlük Hareketi'ne alternatif yaratabileceğini düşünüyor.

Ama yaratamaz. Çünkü malzeme sağlam değil. Malzeme çürük. Bu beyhude bir çabadır. Defalarca denendi. Bir şey çıkmadı. Şimdi de bu işten hiçbir şey çıkmaz.

Çünkü bu tipler ne ürerler, ne çoğalırlar; kısırlar. Bir araya geldiklerinde de 'ayrışmak' üzere tekrardan buluşular. Hepsi tek başına bir örgüt, tek başına bir lider, tek başına teorisyendir. Bütün dağları yaratmıştır. Bu tipler gölgesini bile kendisine rakip gören, onunla tartışan, kavga eden tiplerdir. Gölgeleriyle dahi barışık olmayan bu tiplerin, bir araya gelmeleri, 'ortak bir duruş' göstermelerinin, 'zoraki evet' demelerinin tek nedeni Kürt Özgürlük Hareketi'ne karşı olmalarıdır.

Onları bir araya getiren, mutlu aile pozları vermelerine neden olan şey bu düşmanlıktır. Hatta içlerinden bazıları bırakın selam-kelam vermeyi, birbirlerinden nefret ederler. Birbirlerinin kanını içseler doymazlar. Birbirlerine karşı 'saygıları' ise, bir araya geldikleri toplantı dağılana, köşeyi dönene kadardır.

Aslında bu tipleri ve Türk basınının yalan-dolanlarını biz 2007 genel ve özelliklede 29 Mart yerel seçimleri öncesi gördük. 29 Mart seçimleri öncesinde öyle bir hava yaratıldı ki, AKP ezici çoğunlukla kazanacak, DTP sandığa gömülecek, PKK'nin defteri ise, Türk basınının gündemini belirleyeceği Hewler'de toplanacak 'Kürt konferansında' dürülecekti. Hesap-kitap bunun üzerine yapılmıştı.

Tıpkı bugün olduğu gibi Ümit Fırat gibi tipler bunun tellallığını yapıyorlardı. DTP ve PKK'nin tasfiyesiyle alanın kendilerine açılacağını düşünen, hükümete ve devlete 'canım Ege'de balık tutmak istiyor' diye sıcak mesaj gönderen ve bavulunu toplayan tipler vardı. 29 Mart seçiminde Kürtlerin sağlam duruşu rejime ağır bir darbe vurmakla kalmadı, bu tiplerin ham hayallerine tuz-biber de ekti.

Şimdide 'aç tavuk rüyasında kendisini darı ambarında zanneder' misali hükümet, muhalefet, basın ve özellikle de 'Türk mahallesinde' dış kapının mandalı olan tipler Kürtlerin sandık başına gitmesi gerektiğini söylüyorlar. Boykotu ise utanmadan 'hayır cephesi' içinde gösterme gayreti içine giriyorlar.

Boykotu kırmak için bin dereden su getiriyorlar. Ama para etmeyecek. Olmayacak. Bu inatçı, söz dinlemez, başına buyruk, baldırı çıplak, bir türlü rap-u zapt altına alınamayan, özgürlüğün, eşitliğin ve demokrasinin artık nasıl bir şey olduğunu bilen Kürtler sandık başına gitmeyecek. Bu kirli oyuna, bu ret ve inkar politikalarının kendisini yeniden üretmesine izin vermeyecek. 21. yüzyılda kölelik zinciri olan yeni bir Lozan'ın boynuna asılmasına müsaade etmeyecek.

selasor@hotmail.com