Birileri için devrimci dedikleri zaman Gümüş Nine’nin yüreği yerinden fırlıyordu. Devrimcilerden korktuğundan değil, devrimci olan insanları kaybetmekten, yitirmekten korkuyordu.

Bu Sason’un dağları az devrimci görmemişti. Çocukluğundan bilirdi bu isyan duygusunu. Taşnakların, Xınçakların da yüreğindeki isyanı bu dağlar yakmıştı. Nasıl da yanmıştı insanlar özgürlük ateşinde. Çocukluğun da gördüğü görüntüler, annesinin babasının kurşuna dizildiği ve birinin onun belinden kaptığı gibi kaçırıp kurtarıldığı hiçbir zaman silinmemişti belleğinden. O zamanlar henüz 9-10 yaşlarındaydı. İsmi Anuş’tu. Sonradan ona sahip çıkan Kürtler ismini Gümüş yapmışlardı. Giderek konuşmadığı için unuttuğu ve geride çok az aklında kalan Ermenice sözcükleri de asla unutmamaya yemin etmişti Gümüş Nine. Devlet o zaman tek bir Ermeni bırakmamış, hepsini tek tek doğramıştı. Şimdi de Kürtler... Onların da ihaneti ceplerinde sakladıkları bir akrepti. Her an cebinden çıkarıp atıyordu orta yere...

Berjin Hakki'nin yazarlığını yaptığı Unutma Beni isimli kitabı belge yayınları tarafından geçtiğimiz günlerde basıldı.